چه بگویم که مرا همه چی هست و هیچ نیست !
اما وقتی نظرات رو دیدم شرمسار شدم که چرا نگفتم که نمی تونم باشم.
دوستان من تو سن بلوغ اجتماعیم و ذهنم بسیار در گیره . در کتاب کنجینه فنون کشتی آزاد و فرنگی زیر هر صفحه یک سخن طلایی نوشته بود یادمه یکی از جمله هاش این بود :
ادمایی که هیچ وقت وقت ندارند بیکار ترین آدمان !
من هم از رو بیکاری وقت ندارم البته برنامه زیاد دارم اما برای اجراشون مشکل بزرگ ایرانی ها مشکل گشادیم رو دارم . دارم سعی می کنم اوکی شم هر وقت تنظیم شدم حتما در خدمتتونم . اما فعلا هیچی در بساط ندارم خودم درست نیستم بیام به دیگران بگم چه کنید ؟
خودم رو می سازم بعد میام با هم بقیه مسیر رو برم .
در مورد عکس ها هم باید بگم فعلا در دست رس نیستند وقتی برگشتند با کیفیت بهتر اسکن می کنم قرار می دمشون . شرمنده ام !
دوستان خیلی گله دارم از خودمون وقتی که شنیدم اجدادمون ۵ هزار سال ژیش در سیستان و بلوچستان جراهی مغز انجام می دادند در حالی که دانشجوهای ما خودتون می دونید چه حالی دارند !
دوستان کاری ندارم ایران چی بود چی شد ! ما انسانیم می تونیم بیاید بشریت رو به عرش برسونیم اگر تک تک ما پیشرفت کنیم انگار جامعه پیشرفت کرده .
من میرم پیشرفت کنم شما هم پیشرفت کنید روزی همینجا هم رو می بینیم .![]()
بیاید یک دعا کنیم
خدایا کمک کن همه بدانند و دانسته هایشان را عملی سازند .
موفق هستید موفق تر باشید
